رأی من

درباره انتخابات شهرمان:
الحمدلله رقابت در شهر ما بین دو اصول‌گراست، هر چند یکی در اصالتِ اصول‌گرایی شُل‌تر‌ است از دیگری ، اما هر دو خوب‌اند و صالح.
و هر چند اشکال‌هایی وارد است به این سید عزیز، مثلا اینکه چرا هرگونه ارتباط با اصلاح‌طلبان را رد نمی‌کند… مثل آقای طباطبایی یا موحدی‌ِکرمانی که شرایطی مشابه با ایشان داشتند، اما ارتباطشان با طیف اصلاح‌طلب را تلویحاً تکذیب نمودند.
همین بهانه‌ای شد برای برخی دوستان که با پُتکِ بی‌تقوایی حمله کنند به این سیدِ عزیز، که تنها گناه ایشان چراغ سبز به جریان اصلاحات بود، البته که از این طیف دلِ‌خوشی نداریم همان اصلاحاتی‌هایی که بجای شعارِ رفعِ حصرِ رفاه با شعارِ رفعِ حصرِ سرانِ فتنه آمده‌اند ، اما از دید فراجناحی و ملی حضور آقای حسینی در رقابت و چراغِ سبزِ ایشان به طیف اصلاحات موجب جذب آراء و در نتیجه حضور حداکثری مردم است، که این، چیزِ بسیار خوب و پسندیده‌ای است.
اما بین خودمان ، باید مجلس، مجلسی باشد انقلابی، اهل مقاومت، اهل دقت، اهل کار و تلاش، نترس و شجاع، مردمی، ولایی، استکبار ستیز و…
این واژه‌های تعامل، تعادل، میانه‌رَوی، سازش، استکبارپذیری و. .. هم، همه‌اش برای در قندان خوب است نه دردِ مردم.
این‌جانب پس از تحقیقاتِ نِسبی با تمام احترام و علاقه‌ای که برای آقای حسینی قائلم، اما آقای حاجی را به خطِ اصیلِ اصول‌گرایی و انقلابی بودن، نزدیک‌تر دیدم.
علاوه بر آنکه این چهارسال نیز کارنامه‌یِ خوبی داشته‌اند.
به جهت اطمینان قلبی نیز، دو روز پیش محضر یکی از علما رسیدم، ایشان فرمودند هر دو خوب‌اند اما آقای حاجی عملکرد خوبی داشته‌اند. ان‌شاالله که تصمیم خوبی گرفته باشم…