توصیه های آیت الله سید ابوالحسن مهدوی برای زائران اربعین

نکاتی قبل از سفر :
۱. توبه کنیم ، نوبه نصوح ، توبه جدی ، بگونه‌ای که تصمیم بگیریم دیگر گناه نکنیم ، اگر غسل هم کنیم عالی است ، البته در کنار توبه لازم است ، نماز و روزه‌ای اگر بر ذمه‌‌ی ما هست ، قضایش را انجام دهیم و یا سعی کنیم انجام آن را شروع کنیم.
۲. خداحافظی با نزدیکان و دوستان ، در خداحافظی سعی کنیم حلالیت بطلبیم.
۳. دل خود را از کینه افراد مومن خالی کنیم ، این کینه‌ها نمی‌گذارد پرواز کنیم. بگویید خدایا هرکس به من هرگونه اذیتی کرده ‌، من حلالشان کردم.
۴. مالی که انتخاب می‌کنید برای زیارت ، از بهترین و حلالترین مال‌ها باشد ، به خصوص در رابطه با خمس ‌دقت کنید.
۵. داشتن یک همسفر عالِم ، تا در طول سفر بتوانید از محضر او استفاده کنید. مواظب باشید با دوستانتان صحبت دنیایی نداشته نباشید ، بخصوص مزاح کردن که دل را می‌میراند.

نکاتی برای طول سفر
۱. پیاده روی در مسیر خدا ‌، بهترین عبادت است ، این راه رفتن بهترین عبادت است. منتهی سعی کنید دل خودتان را دائما به خدا و معصومین وصل کنید و برای اینکه دلتان وصل شود ، یک ختم قرآن بخوانید و قصدتان این باشد که آن را هدیه کنید به چهارده معصوم ، بعد که تمام شد ‌، شروع کنید چهارده هزار صلوات بفرستید و هر هزار صلوات برای یکی از معصومین.
۲. سعی کنید زبانتان مشغول به ذکر الهی باشد ، از جمله سوال و جواب با عالم همراه
۳. نظم در همه‌ی کارها ، نظم در رعایت نماز اول وقت ‌، نظم در راه رفتن ، در نظافت ، در خواب ، بخصوص در وعده‌ها با دوستان.
۴. خدمت به همه زائرین ، سعی کنید هرچه می‌توانید خدمت کنید ولو زائری از شما کمک نخواهد ، بخصوص زائرینی که از کشورهای دیگر هستند.
۵. زیاد روضه بخوانید و بشنوید و گریه کنید؛ در طول سفر از گریه و روضه خوب استفاده کنید.

از همه‌ی شما التماس دعا دارم ، این جمله را فراموش نکنید ؛
وَابْدَاْ بِابائِنا وَاَبْنائِنا وَجَمیعِ اِخْوانِنَا الْمُؤْمِنینَ فى جَمیعِ ما سَئَلْناک لاِنْفُسِنا یا اَرْحَمَ الرّاحِمین
خدایا آنچه ما برای خودمان دعا کردیم و خواستیم ، اول به پدران ما و فرزندان ما و تمام برادران مومن ما عطا کن ، بعد به ما.
اگر انسان این گونه سخاوتمندانه برای دیگران دعا کند ، امید است که چند برابر برای خودش مستجاب شود.

چراغ و پرچم کربلایی

سلام
قبل از اینکه برویم کربلا ، عالم و آدم را خبر کنیم و حلالیت بطلبیم ‌، مخصوصا از آن‌هایی که در این وادی‌ها نیستند
از کربلا که آمدیم ؛
حتی اگر سفر دهم‌مان بوده
کوچه را چراغ و پرچم بزنیم
برای یک روز هم که شده در خانه بنشینیم.
و با یک چای ساده از میهمانان پذیرایی کنیم.
این خودش تعظیم شعائر دین است
آنگاه که شهر ، کربلایی می‌شود …